sms3

گر اين اس ام اس رو بخونی، "ويروس" وارده مغزت ميشود !

! مغز پيدا نشد!!




ليلي از عشقت خوردم به تريلي مجنون از عشقت خوردم به كماجون من عاشق تو هستم قاشق به دستم منتظر تو هستم تو قابلمه نشستم از بس كه از لبانت بوسه هفت رنگ گرفتم از شهد لبانت مرض قند گرفتم
تو كه درخت زندگي من هستي كه الاغم را به آن مي بندم


vخدایا عاشقان را غم مده گر دهی 20 درصد هم تخفیف بده

گفتم ای یار گفت زهرمار گفتم ای نور گفت گم بشو مردشور سوزن عشقت به تویپ قلبم خورد گفت فیــــــــس دریای غم ساحل ندارد ای بی عرضه پارو بزن در دریای غم غوطه ور بودم ناگهان قورباغه ای گازم گرفت اینم به افتخار اینهمه شعر باحال




کی گفته تو نباشی بدون تو ميميرم؟ گفته بودم عاشقم حرفمو پس میگیرم!




هر وقت تونستي برفو سياه کني-پر کلاغ رو سفيد کني-آتيشو بوس کني-آبو يه نفس عميق بکشي-اون موقع بدون که ميتونم فراموشت کنم




vسوختن بر شمع مرده كار هر پروانه نيست

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم فکر نکن یاد تو بودم کار نداشتم ول میگشتم





گفتم دوستت دارم نگاهي به من کرد و گفت:چند تا؟
دستامو بالاآوردم و تمام انگشتهاي دستمو نشونش دادم
اما اون به کف دستام نگاه مي کرد که خالي بود.

ليوان ز لبت بوسه گرفت و من بوسه ز ليوان ديدي ز لبت بوسه گرفتم به چه عنوان




به من میگفت: انقدر دوستت دارم که اگر بگویی بمیرمیمیرم... باورم نمی شد... فقط یک امتحان ساده به او گفتم بمیر...! سالهاست در تنهایی پژمرده ام... - کاش امتحانش نمی کردم
يك روز تو جهنم همديگه‌رو مي‌بينيم، آخه هردومون جهنمي هستيم، تو به جرم
اينكه قلبم رو دزديدي و من به خاطر اينكه جاي خدا تو رو مي‌پرستم!




امشب به خاطر غزل آخرم بخند….امشب که از همیشه شاعرترم بخند….تا پر شود نگاه من از رنگ زندگی….تا حس بودنت بشود باورم بخند


در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود. وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان . قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شدم به تنهایی و مرگ . کنار چوبیه دار از من خواستند تا اخرین خواسته ام را بگویم و ومن گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم




نشد ز عشق برای همیشه دور بمانم….. شکوه چشم تو نگذاشت با غرور بمانم
باغبان ز من آزرده مشو غنچه نچیدم ……پاره های جگر است اینکه به دامن دارم




گفتمش: دل ميخري؟! پرسيد چند؟! گفتمش: دل مال تو، تنها بخند. خنده کرد و دل ز دستانم ربود تا به خود باز آمدم او رفته بود دل ز دستش روي خاک افتاده بود جاي پايش روي دل جا مانده بود